اَلْبَیِّنَة ۵

وَمَا أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ حُنَفَاءَ وَيُقِيمُوا الصَّلَاةَ وَيُؤْتُوا الزَّكَاةَ وَذَلِكَ دِينُ الْقَيِّمَةِ

و حکم نشده ایشان را مگر آنکه بپرستند اللّه تعالٰی را خالص برای او بندگی قائم بر توحید و برپا دارند نماز را و بدهند زکوة را و این است دین مردان محکم -

در این تاکید زجر سابق است یعنی ایشان از دین اتفاقی اجماعی (که دین قیّم است) تفرق کرده اند (وَمَا أُمِرُوا) مراد از این امر کردن است به کتاب های پیشین یعنی این دین دین تمام کتاب های الٰهیه است و دین تمام انبیاء علیه السلام است یامراد این است که برای ایشان در این قرآن امر این چیزها شده است و حال آنکه در کتاب های آنها نیز این چیزها بود پس چرا انکار میکنند (مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ) دین به معنی عبادت است ، اخلاص کردن عمل برای اللّه تعالٰی است بغیر از ریاء و سمعت و دیگر اغراض دنیوی و محل آن قلب (دل) است پس این مراد است با نیت شرعیه از این علماء استدلال کرده اند که هر عبادت نیت شرط است چنانچه در حدیث صحیح آمده است انماالاعمال باالنیات (حُنَفَاءَ) شربینی گفته است که حنیف آن است که از اصول پنج ملت ها بریٔ باشد - یهودینت ، نصرانیت ، صابئیت ، مجوسیت و از تمام اقسام شرک و چون ذالک اشاره به هر سه است اهل علم استدلال کرده اند که اعمال در ایمان داخل اند -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی