وَأَنَّا لَمَّا سَمِعْنَا الْهُدَى آمَنَّا بِهِ فَمَنْ يُؤْمِنْ بِرَبِّهِ فَلَا يَخَافُ بَخْسًا وَلَا رَهَقًا
و به تحقیق وقتیکه شنیدیم ما هدایت را ایمان آوردیم به آن پس هرکه ایمان آرد به پروردگار خود پس نمی ترسد ار نقصانی و نه از ظلمی -
از این معلوم میشود که در آیات گذشته حال پیش از شنیدن قرآن ذکر بود و در این حال یعد از آن را ذکر میکند (الْهُدَى) مراد از این قرآن است به قرینه (۲) -