وَأَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ فِي الْأَرْضِ وَلَنْ نُعْجِزَهُ هَرَبًا
و یقین آمد ما را که هرگز عاجز نتوانیم کرد اللّه تعالٰی را در زمین و عاجز نتوانیم کرد او را به گریختن -
این حال ایشان بعد از استماع قرآن است یا ذکر حال مومنان آنها است پیش از شنیدن قرآن از سببی که بعضی از ایشان بر تورات ایمان آورده بودند مانند که در سوره احقاف (۳۰) گذشته است (ظَنَنَّا) لفظ ظن مشترک است گاهی به معنی شک میباشد و گاهی به معنی گمان میباشد و اگر به معنی علم و یقین باشد اینجا معنی آخری مراد است یعنی با دلایل و فکر کردن یا از سبب ایمان به آیات تورات یا به شنیدن قرآن برای ما یقین حاصل شده است که ما عاجز هستیم و صرف اللّه تعالٰی قادر است مراد از (هَرَبًا) فرار کردن بسوی آسمان است و با فی الارض مقابله آن صحیح میشود یا مراد از فی الارض در جای سکونت کردن است و مراد از هرب در زمین دویدن است پس مقابله صحیح است یعنی در هیچ حالت از قدرت اللّه تعالٰی بیرون شده نمی تواند -