پس به پاکی یاد کن نام پروردگار ترا که دارای شان بس بزرگ است -

چنین گذشته است در سوره واقعه (۹۶،۷۴) و با در اسم اضافی برای تاکید است و مراد از اسم جنس اسماء حسنیٰ و صفات اللّه تعالٰی است یعنی تنزیه و پاکی گفتن اسماء و صفات اللّه تعالٰی را از هر شریک و از هر نوع عیب فرض است و این دعوی توحید تفریع است بر اثبات صدق رسول و بر قرآن اشاره است که مقصد قرآن و رسالت صرف توحید است -