بگو فکر کنید اگر گردد صبح آب شما خشک پس کیست که بیارد برای شما آب چشمه زار -

این نیز دلیل اعترافی سکوتی است و تخویف را ذکر میکند به مثال یک عذاب که آن خشک شدن آب است (غَوْرًا) که در زمین چنین داخل و خشک شود که به کندن زمین باز نمی برآید و مراد از این آب چشمه ها و چاها و نهرها است (مَعِينٍ) صیغه مفعول از عین است یعنی اشکار که چشم آنرا می بیند یا صیغه فعیل است از معن یعنی آب زیاد روان چشمه زار و به آب شیرین نیز گفته میشود و جواب این سوال از طرف مشرکان همین است که اللّه تعالٰی این آب را کشیده میتواند و در آب بسیار برکات الهیه است پس لازماً از آن اشکار شد که برکات دهنده یک اللّه تعالٰی است -