اللّه تعالٰی آن ذاتی است که آفرید هفت آسمان را و زمین را مانند آسمانها فرود می آید حکم اللّه تعالٰی در میان ایشان تا یقین کنید شما که اللّه تعالٰی بر هر چیز دارای قدرت است و به تحقیق اللّه تعالٰی احاطه کرده است هر چیز را در علم خود -

در این آیت پنج جمله است و همه بر توحید دلالت میکنند به رد شرک فی التصرف و فی العلم (وَمِنَ الْأَرْضِ مِثْلَهُنَّ) مماثلت در بعضی صفات میباشد در اینجا مماثلت در عدد است که هفت است و همچنین در احادیث صحیح تصریح آمده است که زمین هفت است چنانچه در حدیث بخاری است که کسی به ظلم از زمین دیگری به مقدار یک بلست گرفت در روز قیامت از هفت زمین به گردن آن انداخته میشود و این حدیث اشاره میکند که این زمین ها بالای یکدیگری طبقه طبقه اند - لیکن آن حدیث را که امام بیهقی در کتاب الاسماء والصفات ذکر کرده است که در هر زمین آدم است مانند آدم شما و نوح علیه السلام است (الی آخره) این حدیث صحیح نیست بیهقی گفته است که این حدیث شاذ است و متابع آن نیز نیست - ابن کثیر و امام ذهبی نیز چنین گفته اند و ابوحیان در بحرالمحیط گفته است که بیشک این روایت موضوعی است و از واقدی کذّاب نقل است و در مقابل به آن به صحیح حاکم (صاحب مستدرک) اعتباری نیست و در نبراس گفته است که از امام نووی نقل است که این حدیث ثابت نیست (لِتَعْلَمُوا) مطلب این که آفریدن این عالم بالا و پائین دلیل بر دو صفت اللّه تعالٰی است که قدرت آن بر هر چیز است و علم هر چیز را دارد یا مقصد این است که خلاصه وحی منزل علم دو مسئله است مسئله اول عموم قدرت اللّه تعالٰی است و دوم علم اللّه تعالٰی بر هر چیز این دو صفت خلاصه تمام صفات الٰهیه است و از این سبب دلایل عقلی توحید در قرآن بر این دو صفات مشتمل است -