و آنهای که می آیند بعد از ایشان میگویند ائ پروردگار ما بیامرز مارا و برداران مارا آنهای که پیش از ما حاصل کرده اند ایمان را و میانداز در دل ما هیچ اندوه برای آنها که ایمان آوردند ائ پروردگار ما هرآئينه توئی شفقت کنندهٔ رحم کننده -

در این نوع سوم مردمان را ذکر میکند که آنها را در مال فئ حقی است که آنها اطاعت کنندگان و دعا کنندگان برای صحابه کرام (مهاجرین و انصار) اند الی قیامت (وَلِإِخْوَانِنَا الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ) مراد از اخوت اخوت ایمانی است به دلیل الَّذِينَ سَبَقُونَا بِالْإِيمَانِ و این لفظ شامل است به همه مومنان عموماً که در امت هر نبی باشند و خصوصاً به صحابه کرام نبی صل اللّه وعلیه وسلم ما - (غِلًّا) به اندوه طبیعی گفته میشود و این چیز ادنیٰ نسبت به بغض و حسد است پس ازاله ادنیٰ مستلزم ازاله اعلیٰ است (لِلَّذِينَ آمَنُوا) در این قید سبقونا را ذکر نکرده است اشاره به زیادت عموم است اگر مومنان گذشته باشند اگر موجوده باشند - قرطبی گفته است که این آیت دلیل است که محبت با صحابه کرام واجب است از سببی که شرط برای فئ را استغفار برای آنها و عدم غل را گردانیده است پس کسی که به همه صحابه یا به یکی آنها سخن بد میگوید یا با او بغض میکند برای او در مال فئ حقی نیست - واز مصعب بن سعد رضی اللّه عنه روایت است که مردمان به سه نوع اند (مهاجرین ، انصار) این دو گذشته اند و نوع سوم (تابعون باحسان) اینها حالا نیز باقی اند پس خود را در این نوع داخل کنید یعنی با صحابه کرام بغض مکنید و پیروی آنها را کنید و مانند این قول از ابن ابی لیلّی نیز نقل است -