کیست آنکه قرض دهد اللّه تعالٰی را قرض نیکو (به اخلاص) پس زیاده گرداند او را (قرض) برای او و او را است ثواب باعزت -

این وجه سوم است از وجوه ترغیب الی الانفاق به ترقی در بیان یعنی فرض شود که اموال شما برای همیشه است لیکن بطور قرض بدهید این مروت و انسانیت است قرض در اصل برای بریدن گفته میشود - لیکن در عرف مال دادن برای دیگری بغیر از عوض برای اینکه فائده از آن بگیرد و باز دوباره ادا شود ودر عرف عرب به هر نیکی کردن نیز گفته میشود (قَرْضًا حَسَنًا) قرطبی از قشیری نقل کرده است که ده شرط قرض حسن است - اخلاص نیت ،‌ طلب رضای اللّه تعالٰی ، از مال حلال بهترین مال را دادن ،‌ پیش از حال نزع دادن ، پنهان دادن ، احسان و اذی نکردن ، صدقه داده شده را اندک پنداشتن ، مال محبوب دادن ،‌ مال قیمتی را دادن ، این همه سبب حسن در انفاق است -