إِنَّا كُلَّ شَيْءٍ خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ
هرآئينه ما هر چیز را آفریدیم ما آنرا با تقدیر -
از این آیت الی (۵۳) پنج نمونه از تصرف و قدرت اللّه تعالٰی ذکر میگردد و این همه به دعوی سوره تعلق دارد که آن اثبات قیامت است و ربط این آیت باپیش این است که در ساعت (قیامت) شک این منکرین است پس زود چرا نمی آید حاصل جواب این است که اللّه تعالٰی برای وجود دنیا و فنا و برای آمدن قیامت تقدیر اوقات کرده است خلاف آن واقع نمی گردد (خَلَقْنَاهُ بِقَدَرٍ) این اشاره به خلق است که مقید به تقدیر است پس معلوم شد که خلق غیر از تقدیر است - این آیت نص صریح بر مسئله تقدیر است ابن کثیر گفته است که تقدیر علم اللّه تعالٰی بر همه چیزها پیش از وجود آن و نوشتن آن است پیش از آفریدن و خطیب شربینی گفته است که قَدَرٍ، قضا و حکم محکم و تقسیم محدود و قوت کامل و تدبیر محکم در وقت معلوم و مکان معین است که در لوح محفوظ نوشته شده است پیش از واقع شدن آن - در تفسیر این آیت مفسرین عام از اقوال سلف صالحین ثابت کرده است که این آیت در رد منکرین تقدیر نازل شده است که آنها معتزله بودند و در این زمانه منکرین حدیث (پرویزیان) و مردم دهریان اند -