فَذَكِّرْ فَمَا أَنْتَ بِنِعْمَتِ رَبِّكَ بِكَاهِنٍ وَلَا مَجْنُونٍ
پس بیان کن قرآن را نیستی تو با نعمت پروردگار خود کاهن و نه دیوانه -
از این آیت الی اخیر سوره باب دوم است در این تسلیت و تشجیع به رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم است باز پانزده زجر به انکار رسول و انکار قرآن و شرک کردن است - و تخویف دنیوی در (۴۷) است باز تسلیت و امر به دعوت کننده است به همراه ذکر توحید در سه آیات اخیر - در این (۲۹) ترغیب برای بیان کردن قرآن است - و در این آیت صدق رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم است -