ق ۴۵

نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ مَنْ يَخَافُ وَعِيدِ

ما خوب میدانیم آن سخنان که میگویند و نیستی تو بر ایشان جبر کننده پس بیان کن قرآن را برای کسی که میترسد از عذاب من -

این تسلیت به رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم به دو طریقه است اول اینکه (نَحْنُ أَعْلَمُ بِمَا يَقُولُونَ) یعنی این منکرین که انکار میکنند و تکذیب ترا میکنند یا سخن بد ترا میگویند به اللّه تعالٰی علم آن خوب است عذاب داده میتواند لیکن ترا ازمایش میکند (وَمَا أَنْتَ عَلَيْهِمْ بِجَبَّارٍ) جمله خبریه به معنی خود است یعنی تو بر ایشان جبر کرده نمی توانی که ایمان بیاورند و همچنین به جبر کردن مکلف نیستی پس بر ایمان آوردن ایشان بر تو گناهی نیست (فَذَكِّرْ بِالْقُرْآنِ) این امر پنجم است یعنی به ذمه داعی جبر کردن نیست لیکن دعوت و تبلبغ ذمه داری او است - مراد از این صرف تلاوت و قرآئت قرآن نیست بلکه به بیان کردن قرآن واضح کردن مسئله توحید و قیامت است و این تذکیر به طریقه دعوت و تبلیغ و درس و تدریس است - اشکار شد که تذکیر باالقرآن عمل بسیار بزرگ است که اللّه تعالٰی نبی خود را برای او بار بار مخاطب گردانیده است (مَنْ يَخَافُ وَعِيدِ)تخصیص آن به اعتبار فایده گرفتن است از قتاده روایت کرده شده که او میگفت - اَللَّهُمَّ اجْعَلْنَا ممَّنْ يَخافُ وَعِيدَکَ وَ یَرْجُوْا مَوْعُوْدَکَ یَا بَارُّ یَا رَحِیْمُ -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی