بَلْ ظَنَنْتُمْ أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ الرَّسُولُ وَالْمُؤْمِنُونَ إِلَى أَهْلِيهِمْ أَبَدًا وَزُيِّنَ ذَلِكَ فِي قُلُوبِكُمْ وَظَنَنْتُمْ ظَنَّ السَّوْءِ وَكُنْتُمْ قَوْمًا بُورًا
بلکه گمان می برید شما که هرگز باز نخواهد گشت پیغمبر و مومنان (صحابه) بسوی اهل خانه خود هرگز و آراسته شده بود این گمان در دلهای شما و گمان می بردید شما گمان بد و بودید شما قوم هلاک شوندگان -
این نیز زجر است به ذکر کردن چهار قباحت آنها این (بَلْ) برای زیادت است یعنی با نفاق و حسد ایشان در پئ گمان های فاسد اند (أَنْ لَنْ يَنْقَلِبَ) مراد آنست که ایشان شان رسول و مومنان را حقیر میپندارند و شان مشرکان را بر تر میدارند از این سبب این گمان را میکردند (ظَنَّ السَّوْءِ) مراد این است که اللّه تعالٰی با این رسول و مومنان هیچ امداد نمی کند از سببی که ایشان بر دین باطل اند -