هرآئينه ما فتح دادیم ترا فتح اشکارا -

ربط: این سوره با سوره پیش از چندین وجوه است وجه اول، چون امر قتال در سوره پیش شد حالا در این سوره بشارت به فتح است و با انزال السکینه- وجه دوم چون در آن سوره آن هیجده صفات مومنان را ذکر کرد که علت های تشجیع قتال فی سبیل اللّه بود حالا چنان هیجده صفات آنها را ذکر میکند که اسباب رضای اللّه تعالٰی از ایشان است -

مژده دادن به نبی صل اللّه وعلیه وسلم به فتح است و عظمت شان او و مژده دادن به مومنان (به صحابه کرام) با انزال السکینة و ذکر صفات آنها - و مسئله توحید را به تعبیرات مختلف در (۲۷،۲۶،۱۴،۱۱،۹،۷) آورده است و نه آسماء حسنیٰ اللّه تعالٰی است -

این سوره به دو باب تقسیم است باب اول الی (۱۸) است در این دو بشارت است و متعلق با هر یکی چهار چهار امور ذکر است باز صدق رسول و عظمت شان او را به همراه ذکر توحید بیان میکند باز ده قباحت منافقین زجراً و ذکر اهل عذر در (۱۷) است -

مراد از فتح در قول صحیح صلح حدیبیه است که سبب فتح اسلام شد به دلیل حدیث از براء بن عازب رضی اللّه عنه او گفته است که شما فتح مکه را فتح میدانید بلی او یک فتح است و ما بیعت الرضوان را فتح میدانیم (فَتْحًا مُبِينًا) در این بسیار معجزات اشکار شد و سبب غلبه اسلام شد و قتال نیز در آن نشد از این سبب صفت مبین را ذکر کرد - -