إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا لَعِبٌ وَلَهْوٌ وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا يُؤْتِكُمْ أُجُورَكُمْ وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ
جز این نیست که زندگانی دنیا بازی و مشغولبت است و اگر شما ایمان آرید و و تقویٰ کنید بدهد شما را پاداش های شما را و نطلبد اللّه تعالٰی از شما مالهای شما را -
در این آیت تزهید فی الدنیا را ذکر میکند از سببی که محبت دنیا سبب وهن است و همچنین ترغیب به انفاق فی سبیل اللّه میدهد (إِنَّمَا الْحَيَاةُ الدُّنْيَا) آن زندگانی و آن سامانی که برای دین خرچ نمی گردد آن اینجا مراد است (لَعِبٌ وَلَهْوٌ) این هر دو در این مفهوم شریک است که بر چیز بیهوده مشغول شدن است لیکن در لعب خود را خوش ساختن مقصد میباشد و اکثر کار اطفال میباشد و در لهو صرف خود را مشغول کردن است سرور و خوشحالی در آن مقصد نمیباشد و این کار جوانان و مردمان بزرگ میباشد (وَإِنْ تُؤْمِنُوا وَتَتَّقُوا) اشاره است که چون با زندگانی دنیوی ایمان و تقوی جمع شود باز به آن بسیار فواید حاصل میگردد و مراد به تقوی در این آیت از بزدلی و وهن و از بخل دور شدن است به کردن جهاد و انفاق (وَلَا يَسْأَلْكُمْ أَمْوَالَكُمْ) در این بسیار توجیهات است اول اینکه از شما تمام اموال شما را نمی خواهد بلکه بعضی حصه از مال مانند بیستم و چهل ویکم - دوم اینکه اموال شما را اللّه تعال برای خودش نمی خواهد بلکه انفاق شما برای فایده شماست -