فَلَا تَهِنُوا وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ وَاللَّهُ مَعَكُمْ وَلَنْ يَتِرَكُمْ أَعْمَالَكُمْ

چون خباثت کافران را ذکر کرد حالا مومنان را بر جهاد تشجیع میدهد و ایشان را از بی همت شدن منع میکند (وَتَدْعُوا إِلَى السَّلْمِ) مخالفت این آیت به آیت (۶۱) سوره انفال نیست از سببی که در آنجا شرط نهاده است وقتیکه کافران طلب صلح میکنند باز کردن صلح جایز است و اینجا مراد است که شما از اول عزم طلب صلح را نکنید از این سبب که صلح حدیبیه به طلب کافران شده بود (وَأَنْتُمُ الْأَعْلَوْنَ) بالا بودن در عزت و مرتبه در نزد اللّه تعالٰی است یعنی مرتبه شما نزد اللّه تعالٰی بلند است پس کار حقارت مکنید یا مراد از بالا بودن در حجت و دلیل است (وَاللَّهُ مَعَكُمْ) به معنی همراهی و مدد کردن استعمال میگردد و این معنی اشکار است تاویل نیست پس معلوم شد که معیت از متشابهات است چنانکه امام بخاری و دیگر سلف نیز این معنی را ذکر کرده است -