وَيَقُولُ الَّذِينَ آمَنُوا لَوْلَا نُزِّلَتْ سُورَةٌ فَإِذَا أُنْزِلَتْ سُورَةٌ مُحْكَمَةٌ وَذُكِرَ فِيهَا الْقِتَالُ رَأَيْتَ الَّذِينَ فِي قُلُوبِهِمْ مَرَضٌ يَنْظُرُونَ إِلَيْكَ نَظَرَ الْمَغْشِيِّ عَلَيْهِ مِنَ الْمَوْتِ فَأَوْلَى لَهُمْ
و میگویند مردمانی که دعوی ایمان میکنند چرا نازل نشد یک سورت پس چون نازل شود سورتی دارای مضمون پخته و ذکر کرده شود در آن حکم قتال می بینی آنان را که در دلهای ایشان مرض است میبینند بسوی تو مانند دیدن کسی که بیهوشی واقع شده باشد بر او بسبب مرگ پس تباهی است برایشان -
ازاین باب دوم الی اخیر سوره است در این زواجر منافقین است به ذکر هیجده قبایح آنها و ترغیب به قتال در (۳۵،۳۳) است و ترغیب به انفاق است به همراه تزهید فی الدنیا - در این (۲۰) زجر به منافقین به ذکر کردن چهار حالات آنها است (الَّذِينَ آمَنُوا) این قول مومنان مخلص است برای شوق جهاد و برای حرص به شنیدن وحی این را طلب میکنند یا مراد از آن منافقان اند که طلب نزول سوره را به طریقه منافقت میکنند مانند که در سوره نساء (۷۷) ذکر است -