فَاصْبِرْ كَمَا صَبَرَ أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ وَلَا تَسْتَعْجِلْ لَهُمْ كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَ مَا يُوعَدُونَ لَمْ يَلْبَثُوا إِلَّا سَاعَةً مِنْ نَهَارٍ بَلَاغٌ فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ
پس صبر کن چنانکه صبر کرده بودند پخته کار کنندگان از رسولان و به شتاب مه طلب عذاب را برای ایشان به تحقیق ایشان روزی که ببینند آنچه وعده داده شده اند (گمان خواهند کرد) درنگ نکرده اند مگر یک ساعت از روز این رساندن است پس هلاک کرده نشود مگر قوم نافرمان -
چون ذکر شد انکار منکرین توحید و رسالت و قرآن و قیامت حالا به پیغمبر صل اللّه وعلیه وسلم تسلیت میدهد به امر کردن به صبر کردن و به عدم استعجال عذاب (أُولُو الْعَزْمِ مِنَ الرُّسُلِ) مراد از العزم پخته ماندن بر دین است با وجود هر نوع مصیبت ها بغیر از شکایت به مخلوق یا مراد از آن پنج رسولان است که در سوره شوریٰ (۱۳) ودر احزاب (۷) ذکر است (مَا يُوعَدُونَ) عام است اگر عذاب دنیا باشد یا از آخرت باشد (فَهَلْ يُهْلَكُ إِلَّا الْقَوْمُ الْفَاسِقُونَ) این نیز در تسلیت پیغمبر داخل است یعنی بعد از تبلیغ عذاب خاص بر نافرمانان می آید هان اگر تبلیغ نشود پس عذاب عام می آید -