وَإِذْ صَرَفْنَا إِلَيْكَ نَفَرًا مِنَ الْجِنِّ يَسْتَمِعُونَ الْقُرْآنَ فَلَمَّا حَضَرُوهُ قَالُوا أَنْصِتُوا فَلَمَّا قُضِيَ وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ
و چون گردانیدیم بسوی تو یک گروه از جن را که گوش نهادند به قرآن پس چون نزدیک شدند پس ایشان گفتند (با یکدیگر) خاموش باشید پس چون تمام شد خواندن باز گشتند بسوی قوم خود (اراده کننده) برای ترساندن -
این دلیل نقلی از جنات برای اثبات صدق رسول و قرآن است و در این تسلیت به نبی صل اللّه وعلیه وسلم نیز است و همچنین در این واقعه ذکر طریقه دعوت است که اول علم قرآن است باز دعوت به قرآن است باز دعوت به اطاعت و اجابت رسول است - این واقعه در سفر طائف بود که نبی صل اللّه وعلیه وسلم در بطن نخله قرآن میخواند جنات شنیدند یا این دعوت رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم برای جنات در لیلة الجن است باز این جنات را نبی صل اللّه وعلیه وسلم داعیان برای قوم ایشان مقرر کردند (نَفَرًا) هفت نفر بودند یا نه نفر بودند بعضی از نجران بعضی از نصیبین بودند (وَلَّوْا إِلَى قَوْمِهِمْ مُنْذِرِينَ) یعنی ایشان از همان وقت به اراده انذار قوم خود روان شدند و این ادب برای هر شخص است که علم قرآن و سنت را حاصل کند باز به قوم خود برساند -