وَقَالُوا مَا هِيَ إِلَّا حَيَاتُنَا الدُّنْيَا نَمُوتُ وَنَحْيَا وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ وَمَا لَهُمْ بِذَلِكَ مِنْ عِلْمٍ إِنْ هُمْ إِلَّا يَظُنُّونَ
و میگویند نیست این زندگانی مگر همین زندگانی نزدیک ما می میریم و زنده میشویم ونمی میراند مارا مگر زمانه و نیست ایشان را باین هیچ دلیل نیستند ایشان مگر گمان میکنند -
این زجر به انکار قیامت است (وَمَا يُهْلِكُنَا إِلَّا الدَّهْرُ) این رد بر عقیده بعضی عرب جاهل است که عقیده شان این بود که حوادث، تکالیف و مرگ فاعل اینها دهر است وازاین سبب ایشان در وقت مصیبت به دهر الفاظ بد میگفتند (یا خیبته الدهر) ودر حدیث صحیح وارد است که لا تسبوالدهر (نسبت آوردن مصیبت هارا به دهر مکنید) فان ﷲ هوالدهر، و قرطبی گفته است که صحیح این است که دهر نام ﷲ تعالی نیست بلکه در حدیث معنی وصفی مراد است یعنی الفاعل والمتصرف، ازاین معلوم شد که هرکه نسبت بعضی حوادث را به زمانه میکند یا از همه حوادث این همه کافر اند وبه ایشان دهریان نیز گفته میشوند -