وَإِذَا عَلِمَ مِنْ آيَاتِنَا شَيْئًا اتَّخَذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ
وچون بداند از آیات ما چیزی را میگیرد آنرا به مسخره این کسان ایشان راست عذاب ذلیل کننده -
دراین آیت زجر وتخویف و وصف ششم قبیحه است (إِذَا عَلِمَ) دو توجیه آن است اول اینکه چون بداند این آیت قرآن است پس براو تمسخر میکند از سبب ضد وعناد و جهل - دوم اینکه چون مقصد یک آیت را بداند بطور مثال در آیت رد شرک است پس براو تمسخر میکند -