و چنین وحی کردیم بسوی تو روح (قرآن) را از سبب حکم ما نبودی تو که میدانستی که چیست کتاب و نه در تفصیل ایمان و لیکن گردانیدیم این قرآن را روشنی که هدایت میکنیم به آن کسی را که خواهیم از بندگان خود و به تحقیق تو هدایت میکنی بسوی راه راست -

این ترغیب به قرآن کریم است و صدق قرآن است متعلق به ابتداء سوره است و اشاره است که قرآن به آن طریقه ها نازل شده است آنکه در آیت پیش ذکر شده است (رُوحًا) مراد از آن قرآن است زیرا قرآن سبب حیات روحانیه است مانند که روح حیوانی سبب حیات بدنیه است و از این سبب به قرآن ربیع القلوب نیز گفته میشود (بهار دلها) (مَا كُنْتَ تَدْرِي مَا الْكِتَابُ) مراد از آن قرآن کریم است یعنی پیش از نزول قرآن نبی صل اللّه وعلیه وسلم از قرآن بی خبر بود - یا مراد از کتاب جنس کتابهای نازل شده است یعنی تورات، انجیل، زبور یا مراد از کتاب نوشتن است (وَلَا الْإِيمَانُ) مراد از این ایمان تفصیلی یعنی تفصیلات و شرائع ایمان پیش از نبوت به نبی صل اللّه وعلیه وسلم معلوم نبود یا مراد از آن طریقه دعوت به ایمان است یا مراد از آن اهل ایمان اند -
فایده: از این آیت معلوم شد که ایمان تفصیلی بغیر از قرآن حاصل نمی گردد پس آن سخن که گفته میشود که ایمان پیش از قرآن است مراد از او ایمان اجمالی است -