و برای آنهای که پرهیز میکنند از گناهان کبیره و بدی اشکارا و وقتیکه به خشم می آیند ایشان در میگذرند -

در این صفت سوم و چهارم را ذکر میکند - آن دو صفات پیش ایجابی بود و این هر دو صفات سلبی است (كَبَائِرَ الْإِثْمِ) هر آن گناهی که عقوبت آن بیشتر و سخت باشد شرک، قتل، زنا دزدی و نافرمانی پدر و مادر، جادو کردن قسم دروغین خوردن، بهتان وغیره اینها کبیره است (وَالْفَوَاحِشَ) این خاص بعد از عام است یعنی گناهانی که عقل و طبع نیز از آن نفرت میکند - و قباحت آن به هر صاحب عقل اشکار باشد مانند زنا ، دروغ ، بازی دادن ، خیانت وغیره در آن داخل است (وَإِذَا مَا غَضِبُوا هُمْ يَغْفِرُونَ) پیش حقوق اللّه ذکر بود و در این حقوق العباد را ذکر میکند و این صفت اعتدال است یعنی اگر کسی توحین او را میکند پس از این سبب به خشم میشود لیکن باز عوض نمی گیرد بلکه بخشش میکند -