پس آنچه داده شده شما را هر چیزی که است پس سامان لذت زندگانی دنیوی است و آنچه نزد اللّه تعالٰی است بهتر است و پاینده تر است برای آنهای که ایمان دارند و بر پروردگار خود توکل میکنند -

در این تزهید فی الدنیا است یعنی هرکرا که اللّه تعالٰی کشتی داده باشد و در هواهای معتدل میگرداند و از غرق شدن محفوظ باشد این نفع اندک دنیا است پس با این تکبر کردن و شرک کردن و فراموش کردن توحید اللّه تعالٰی را جائز نیست (لِلَّذِينَ آمَنُوا) برای حصول نعمات آخرت ذریعه را نه صفات ذکر میکند و در این آیت دو را ذکر کرده است ، ایمان، توکل کردن بر اللّه تعالٰی و در صفت اولی اشاره به نجات یافتن از شرک جلی است و در دوم اشاره است خود را نجات دادن از شرک خفی از سببی که در توکل این معنی است که بجز از اللّه تعالٰی به هیچ چیزی التفات نمی کند -