و بعضی از دلایل توحید آفریدن آسمانها و زمین است و آنچه پراگنده ساخته در این هر دو از جنبندگان و اللّه تعالٰی بر جمع کردن ایشان وقتیکه خواهد قادر است -

این دلیل عقلی دیگر بر رد شرک فی الولایة است و این دلیل مشتمل بر بسیار دلایل است از سببی که علوی و سفلی و نظام وسطی را در آن ذکر کرده است و با توحید اثبات قیامت را کرده است (مِنْ دَابَّةٍ) (سوال) دَابَّةٍ آن را میگویند که در زمین میگردد و آنها در عرف چهارپابان اند بلکه به اسپان گفته میشوند پس بر ملائک چگونه اطلاق آن صحیح شده می تواند؟ جواب اول این است که مراد از دابة هر ذی روح حرکت کننده است پس به ملائک نیز گفته میشود - جواب دوم این است که مراد از فیهما یکی است یعنی زمین و ضمیر تثنیه گاهی برای یکی استعمال میگردد - مانند یخرج منهما اللؤلؤ والمرجان لیکن این در آن چیز ذکر میشود که از دو چیز یک چیز پیدا شده باشد - پس در پیدا کردن دابة اسباب آسمانی و زمینی شرکت هر دو است مانند که در پیدا کردن لؤلؤمرجان اختلاط هر دو قسم آب است - جواب سوم این است که در یک حدیث بر بعضی ملائک آسمانی اطلاق اوعال (گوسفندان صحرائی) شده است که از زانو تا اشتالنگ شان آنقدر فاصله است مانند میان آسمان و زمین -