این آن چیز است که مژده میدهد ﷲ تعالی به آن بندگان خودرا که ایمان آوردند وعمل کردند موافق سنت بگو نمیخواهم ازشما براین هیچ مزدی مگرکه محبت کنید در نزدیکت ﷲ تعالی وهرکه کند نیکی می افزائیم برای اودرآن نیکوئی بتحقیق ﷲ تعالی آمرزگار قبول کننده اعمال است -

دراول آیت تاکید بشارت گذشته است ، وتاکید به پنج طریقه است (قُلْ لَا أَسْأَلُكُمْ عَلَيْهِ أَجْرًا) چون دربشارت دادن مردمان عادتاً عوض میخواهند وآن خلاف اخلاص است پس گفته شد که پیغمبر ﷺ برآن هیچ عوض نمی خواهد نه سوال حقیقتاً ونه سوال حکماً یعنی طمع نمی کند (إِلَّا الْمَوَدَّةَ فِي الْقُرْبَى) یعنی از جهتی هیچ نوع اجر نمی خواهم واگر باالفرض مودة فی القربی اجر باشد پس آنرا نمی خواهم لیکن او اجر نیست زیرا اجر دنیوی به آنچه گفته میشود که به آن ترقی دنیوی به اجیر حاصل میگردد وبه همراه مودة فی القربی به پیغمبر نفع نمیرسد ونه به آن ترقی دنیوی حاصل میگردد -
فایده: در المودة فی القربی سه قول مفسرین است قول اول از مجاهد وحسن بصری است وقول مجاهد را قرطبی به سند مرفوع نقل کرده است آن است که میخواهم ازشما این سخن را که باﷲ تعالی مودت کنید وبااو تقرب حاصل کنید با طاعت، پس قربی به معنی تقرب الی ﷲ است واین را طرف مودت گردانیده است برای تاکید ومبالغه، قول دوم از شعبی و ابن عباس رضی ﷲ عنهما نقل است که قربی به معنی قرابت نسبی رسول ﷲ ﷺ است که به همه خاندانهای قریش قرابت وی بود پس معنی این است، که من ازشما هیچ اجر نمیخواهم لیکن میخواهم که مراعات کنید قرابت و خویشاوندی مرا، قول سوم از کلبی و سدی نقل است که مراد از قربی ذوی القرابت نبی ﷺ اند که آنها اهل بیت آن اند یعنی من ازشما هیچ نمی خواهم لیکن این را میخواهم که با اهل بیت من مودت و محبت کنید به ایشان اذیت مدهید، وآنها ازواج مطهرات وآل اند - پس احترام و محبت ال رسول ﷲ ﷺ وبه همسران ایشان بر امت لازم است لیکن بغیر از افراط و تفریط -