أَمْ لَهُمْ شُرَكَاءُ شَرَعُوا لَهُمْ مِنَ الدِّينِ مَا لَمْ يَأْذَنْ بِهِ اللَّهُ وَلَوْلَا كَلِمَةُ الْفَصْلِ لَقُضِيَ بَيْنَهُمْ وَإِنَّ الظَّالِمِينَ لَهُمْ عَذَابٌ أَلِيمٌ
آیا هستند ایشان را شریکان (باﷲ تعالی) که ساختند برای ایشان ازدین آن سخنانی که اجازت نداده ﷲ تعالی واگر نبودی مدت معین فیصله نوشته شده البته فیصله کرده میشد درمیان ایشان وبتحقیق ظالمان ایشان راست عذاب دردناک -
این زجراست به شرک فی التشریع و الحکم متعلق به (۱۳) و (۱۷) است - یعنی درشرع وکتاب ﷲ تعالی شرک واین کارهای مشرکانه جائز نیست پس آیا این کارهارا برای ایشان الهه دیگر جایز کرده است والهه دیگر بجز ﷲ تعالی شده نمی توانند پس اشکار شد که شرک کردن به تمام انواع جائز نیست وازاین آیت بسیار مسائل معلوم میگردند اول اینکه یک اقسام از شرک شرک فی الحکم و التشریع است وبه این شرک فی الاطاعة وشرک فی التحریم وفی التحلیل نیزگفته میشود ، دوم اینکه شارع درحقیقت یک ﷲ تعالی است اگربرپیغمبر اطلاق شده باشد او به معنی بیان کننده شرع است - مسئله سوم ائمه مجتهدین سازنده شرع نیستند بلکه از دلیل شرعی استنباط کننده احکام هستند پس گاهی صحیح میباشد وگاهی خطا میباشد - مسئله چهارم یک امام مجتهد یا مفسر، استاد پیر را صاحب اختیار تحلیل و تحریم پنداشتن این نیز شرک است ، مسئله پنجم پیروی کردن درکارهای شرک و بدعات و فسق وفجور یک عالم و پیر این تقلید شرکی است - مسئله ششم تقلید یک امام مجتهد را به این طریقه کردن که قول آن ازآیات قرآنیه و از حدیث صحیح صریح مخالف اشکار شود لیکن بازهم به قول آن امام عمل میکند به این بهانه که او ازما خوب میدانست این تقلید نیز گمراهی است -