فَادْعُوا اللَّهَ مُخْلِصِينَ لَهُ الدِّينَ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ
پس حاجات بخواهید از اللّه تعالٰی خالص کنندگان باشید برای او خواندن را اگرچه بد بدانند کافران -
از این آیت الی (۵۱) باب دوم است در این دعوی سوره است و عظمت آن دعوی به ذکر صفات اللّه تعالٰی است با تخویف اخروی و دنیوی برای منکرین این دعوی تا (۲۲) باز مثال تخویف به واقعه فرعون وتشجیع به تبلیغ توحید به مکالمه رجل مؤمن و در اخیر تخویف اخروی به ذکر برائت متبوعین از اتباع خود در شرک و کفر - در این (۱۴) دعوی سوره است یعنی امر به توحید فی الدعاء و رد بر شرک فی الدعاء و فا را از سببی آورد که این تفریع به عنوانات گذشته است (مُخْلِصِينَ لَهُ) اخلاص برائت است از هر نوع شرک جلی و خفی و تشبیه (وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ) اشاره است هرکه توحید فی الدعاء را بد میداند پس او کافر میباشد و همچنین اشاره است که در این مسئله از جانب مشرکین هر نوع مصیبت ها می آیند که بر آن صبر کردن ضروری است -