وَتَرَى الْمَلَائِكَةَ حَافِّينَ مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ يُسَبِّحُونَ بِحَمْدِ رَبِّهِمْ وَقُضِيَ بَيْنَهُمْ بِالْحَقِّ وَقِيلَ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ
و ببینی ملائک را گرد آیندگان به دور عرش تسبیح میگویند با ستایش پروردگار خود و فیصله شود میان ایشان به حق و گفته شود صفات خدا بودن اللّه تعالٰی یگانه را است که پروردگار عالمیان است -
در این عظمت و هیبت روز قیامت را ذکر میکند (مِنْ حَوْلِ الْعَرْشِ) در حرف مِنْ اشاره است که ملائک به همه عرش احاطه کرده نمی توانند از سبب عظمت بسیار عرش -