و قدر نکردند اللّه تعالٰی را حق قدر او و زمین همه در مشت اوست روز قیامت و آسمانها پیچانیده شده باشند در دست راست او پاک است او و بالاتر است از آنچه با او شریک میسازند -

از این آیت الی اخیر سوره باب پنجم است در این زجر و تخویف اخروی است به ذکر کردن سه حالات اول فناء عالم دوم بعث وحساب سوم بشارت و جزاء تفصیلیه است - در این (۶۷) زجر به مشرکین فی العبادت است و (قَدْرِهِ) به معنی تعظیم است وحق تعظیم اللّه تعالٰی این است که بندگی او به چنین طریقه کرده شود که بندگی پاک از هر نوع شرک باشد و مشرک چنین نمی کند پس معلوم شد که مشرک بندگی اللّه تعالٰی را ندانسته و نه تعظیم او را کرده است و نه صفت او را کرده است به طریقه شایان او (وَالْأَرْضُ جَمِيعًا قَبْضَتُهُ) در این عظمت شان اللّه تعالٰی را ذکر میکند لفظ جمیعاً دلالت میکند که مراد از این تمام (هفت) زمین است و مراد از قبض گرفتن او در دست است از این سبب تخصیص قیامت را کرده است (بِيَمِينِهِ) این در کیفیت از متاشبهات است و به اعتبار معنی محکم است یعنی دست راست و کیفیت او را اللّه تعالٰی می داند - باز از قبضه و یمین مشبهه و مجسمه دلیل می گیرند که برای اللّه تعالٰی مشابه و جسم است پس جواب داد که (سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا يُشْرِكُونَ) یعنی در قدرت وعلم او شریک او و همچنین شبیه او نیست پس در عبادت نیز شریک او نیست -