و یاد کن بندگان ما را ابراهیم و اسحاق و یعقوب (علهیم السلام) صاحبان دستها بودند (اعمال) و از چشم ها بودند (علم) -

این ذکر ابتلائات اجمالاً است به این سه انبیاء علیهم السلام که بیان ابتلائات آن در سوره های دیگر آمده است و مقصد در آن اثبات عبدیت ایشان است از این سبب لفظ عِبَادَنَا را ذکر کرده است (وَالْأَبْصَارِ) مراد از آن بصیرت قلبیه است یعنی صاحبان علم و معرفت الٰهیه بودند و در ذکر کردن این صفات اشاره لطیف است که مردمانی که مخالفت ایشان را میکنند مثال آنها چنان است که دستها و پاهای آنها نباشند - خطیب شربینی گفته است که این دلیل است که انبیاء علیهم السلام از گناهان پاک اند از سبب که مطلق اصطفاء به همراه مطلق خیریة دلالت به عصمت میکند -