صٓ ۱۸

إِنَّا سَخَّرْنَا الْجِبَالَ مَعَهُ يُسَبِّحْنَ بِالْعَشِيِّ وَالْإِشْرَاقِ

به درستیکه همراه ساختیم کوها را با او تسبیح میگفتند به وقت شام و در هنگام برآمدن آفتاب -

در این آیت صفت چهارم او بطور معجزه است که کوها در مخلوق بسیار مخلوق سخت اند لیکن هر وقت که داؤد علیه السلام تسبیح میگفت یا تلاوت زبور را میکرد کوها نیز با او تسبیح و تلاوت زبور را میکردند (بِالْعَشِيِّ) به نصف اخیر روز گفته میشود دیگر، شام ، و خقتن در آن داخل است (وَالْإِشْرَاقِ) در این اشاره به صلاوة الاشراق (وقتیکه آفتاب یک نیزه دو نیزه از کوها بلند شود) است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی