وَاللَّهُ الَّذِي أَرْسَلَ الرِّيَاحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنَاهُ إِلَى بَلَدٍ مَيِّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَلِكَ النُّشُورُ
و اللّه تعالٰی آن ذاتیست که میفرستد بادها را پس میبردارد ابر را پس میرانیم آنرا بسوی زمین خشک پس تازه میسازیم به آن زمین را بعد از خشک شدن آن همچنین است دوباره زنده شدن شما -
این دلیل عقلی چهارم است برای فهمانیدن آن کسانی که در (زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ) مراد بود و در این سه تصرفات الهیه را ذکر کرده است چون در آیات گذشته دلایل آفاقی علوی و انفسی ذکر بود در این آیت تصرفات وسطی را ذکر کرده است (كَذَلِكَ النُّشُورُ) در این جمله اثبات قیامت به طریقه قیاس است با بیرون آوردن بوته ها از زمین خشک و همچنین ذکر قیامت است در وقت دیدن زراعت و باغها -