هرآئينه آنهای که میرنجانند اللّه تعالٰی و رسول او را لعنت کرده ایشان را اللّه تعالٰی در دنیا و آخرت و مهیا کرده برای ایشان عذاب خوار کننده -

در این آیت تخویف به عدم احترام اللّه تعالٰی و رسول است بعد از ذکر کردن احترام او (يُؤْذُونَ) ایذاء اللّه تعالٰی نسبت کردن است به او ولد و شریک و از زن و توصیف او به همراه آن صفات و آسماء مانند که یهودیان میگفتند يَدُ اللَّهِ مَغْلُولَةٌ ، إِنَّ اللَّهَ فَقِيرٌ ، و همچنین هر نوع شرک کردن و از صفات او انکار کردن و تشبیه اورا به مخلوق کردن ، و به مخالفت کردن از آوامر و نواحی او نیز شامل است - و ایذا دادن به اقوال به رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم این است که به او ساحر ، کاهن ، شاعر ، مجنون وغیره میگویند و همچنین صفات او را با اللّه تعالٰی مشابه میکنند یا بر او اعتراضات و طعن ها میکنند - و ایضاء در اعمال این است که در احد سرمبارک و روی مبارک و دندان مبارک او را زخمی و شکستانده بودند و در مکه بالای او شکمبه و روده های حیوانات را انداخته بودند و دیگر بی عزتی او را کرده بودند و همچنین ایذا در عمل خلاف طریقه سنت او را کردن و بر سنت او طریقه های دیگر عالم ، شیخ ، استاد و پیر را مقدم شمردن است -