يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِذَا نَكَحْتُمُ الْمُؤْمِنَاتِ ثُمَّ طَلَّقْتُمُوهُنَّ مِنْ قَبْلِ أَنْ تَمَسُّوهُنَّ فَمَا لَكُمْ عَلَيْهِنَّ مِنْ عِدَّةٍ تَعْتَدُّونَهَا فَمَتِّعُوهُنَّ وَسَرِّحُوهُنَّ سَرَاحًا جَمِيلًا
ائ مومنان چون به نکاح بگیرید زنان مومنه را باز طلاق دهید ایشان را پیش از یکجا شدن با ایشان پس نیست شما را بر ایشان هیچ عدت که میشمارید برای ایشان پس سامان دهید ایشان را و رخصت دهید ایشان را با رخصتی نیک -
این خطاب برای مومنان است - ربط این است که مانند کافران و منافقان مشوید در اذیت دادن بلکه آن زنانی را که شما از ایشان هیچ نفع نگرفته اید و حق شما بر ایشان نیز هیچ باقی نمانده است لیکن با ایشان باید احسان کنید و اذیت مدهید پس معلوم شد از کسی که شما فایده دینی حاصل میکنید به او به هیچ طریقه اذیت و تکلیف ندهید از این سبب در اینجا حال غیر مدخول بها را ذکر کرد از سببی که او درجه ادنیٰ است پس معلوم شد که با مدخول بها به طریقه اولیٰ احسان کنید (فَمَتِّعُوهُنَّ) این شامل به نصف مهر است اگر پیش از طلاق مهر را مقرر کرده باشند و اگر مقرر کرده نباشند پس صرف یک جوره جامه ، چادر و کفش مراد است و سراح جمیل این است اگر چیزی داده باشد پس تقاضای حسن اخلاق این است که آنرا دوباره نمی خواهد -