وَمَنْ كَفَرَ فَلَا يَحْزُنْكَ كُفْرُهُ إِلَيْنَا مَرْجِعُهُمْ فَنُنَبِّئُهُمْ بِمَا عَمِلُوا إِنَّ اللَّهَ عَلِيمٌ بِذَاتِ الصُّدُورِ
و هر که کفر کرد پس اندوهگین نکند ترا کفر او خاص بسوی ماست بازگشت ایشان پس خبردار کنیم ایشان را به عمل های که کرده اند هرآئينه اللّه تعالٰی داناست به سخنانیکه در سینه هاست -
بعد از بیان حال فریقین تسلیت به رسول اللّه صل اللّه وعلیه وسلم است و تخویف به منکرین است (فَلَا يَحْزُنْكَ) مراد از حزن از سبب قبول نکردن آنقدر اندوه کردن که دعوت را ترک کند این منع است و نفس حزن غیر اختیاری است از آن نهی شده نمیتواند -