وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ إِلَى اللَّهِ وَهُوَ مُحْسِنٌ فَقَدِ اسْتَمْسَكَ بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى وَإِلَى اللَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ
و هر که تابع ساخت روی خود را به اللّه تعالٰی و او بود مخلص پس هرآئينه چنگ زده است به حلقه محکم و خاص بسوی اللّه تعالٰی است انجام تمام کارها -
چون حال مشرک و دلیل ضعیف آن ذکر شد حالا در این آیت ذکر میکند حال موحد را و محکم بودن دلیل او را (وَمَنْ يُسْلِمْ وَجْهَهُ) مراد از پیروی در ظاهر همه احکام اللّه تعالٰی است (وَهُوَ مُحْسِنٌ) مراد از این اخلاص باطن است یا مراد از اول اسلام و توحید است و مراد از احسان پیروی سنت است (بِالْعُرْوَةِ الْوُثْقَى) این به طریقه تشبیه است چنانکه یک انسان از طوفان و سیلاب به این طریقه نجات میابد (که حلقه باشد و محکم باشد) و او با او محکم چنگ بزند همچنین نجات یافتن از عذاب اللّه تعالٰی و تمام فتنه ها و گمراهی نجات یافتن به طریقه میشود که انسان آن توحید و قرآن را که محکم است به سنت و حدیث ، بر آن عمل تام کند و بر آن دلیل بگیرد -