وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِ آيَاتُنَا وَلَّى مُسْتَكْبِرًا كَأَنْ لَمْ يَسْمَعْهَا كَأَنَّ فِي أُذُنَيْهِ وَقْرًا فَبَشِّرْهُ بِعَذَابٍ أَلِيمٍ
وچون خوانده شود بر او آیات ما بگردد تکبر کنان گویا نشنیده است آنرا (این آیات را) گویا در گوش های او گرنگی است پس مژده بده او را به عذاب دردناک -
در این دیگر سه قبایح منکرین قرآن را ذکر میکند به همراه تخویف و در این زیادت انکار است یعنی خودش او از قرآن غافل است لیکن اگر او را کسی به بیان قرآن از غفلت بیدار میکند خوب تکبر میکند - حاصل اینکه کوشش دانستن قرآن را نمی کند و از دیگری نیز نمی شنود -