وَمِنَ النَّاسِ مَنْ يَشْتَرِي لَهْوَ الْحَدِيثِ لِيُضِلَّ عَنْ سَبِيلِ اللَّهِ بِغَيْرِ عِلْمٍ وَيَتَّخِذَهَا هُزُوًا أُولَئِكَ لَهُمْ عَذَابٌ مُهِينٌ
و بعضی از مردمان کسی است که میخرند سخنان بیهوده را تا گمراه کنند مردم را از راه اللّه تعالٰی بغیر از دلیل و میگیرند آنرا به تمسخر این کسان ایشان راست عذاب ذلیل کننده -
در این آیت زجر و تخویف به مخالفین قرآن است و سه حالات ایشان ذکر است و اشتراء لهوالحدیث - مراد از اشتراء پسند کردن و بهتر دانستن است و اشتراء را ذکر کرد اشاره است که بر این مال خود را نیز قربان میکند (لَهْوَ الْحَدِيثِ) و از حسن بصری روایت است که مراد از آن هرآنچه است که غافل میکند انسان را از قرآن کریم و از پرستش اللّه تعالٰی پس داخل است در این ، قصه های شرکیات و بدعات و گپ شپ فسق و فجور و آن اعمال دنیوی که انسان را از قرآن غافل میکند و داخل است در این غناء ، مراد از غناء خواندن غزلیات و آهنگ ها است که از هر زبان باشد و اسباب نوازندگی و تلویزیون وغیره در (بِغَيْرِ عِلْمٍ) اشاره است که هر ضال مضل جاهل است (هُزُوًا) مراد از این است که حقیر و بیهوده میشمارد قرآن را واین سبب میگردد برای تمسخر کردن از این سبب هُزُوًا به مزاح کردن نیز گفته میشود -