وَإِنْ تُكَذِّبُوا فَقَدْ كَذَّبَ أُمَمٌ مِنْ قَبْلِكُمْ وَمَا عَلَى الرَّسُولِ إِلَّا الْبَلَاغُ الْمُبِينُ
و اگر تکذیب میکنید مرا پس هرآئینه تکذیب کرده بودند امتها پیش از شما (رسولان را) و نیست بر رسول مگر رساندن اشکارا -
از این آیت الی (۲۳) در این دو احتمالات است اول اینکه این داخل است در واقعه ابراهیم علیه السلام چه به طریقه خطاب و چه به طریقه غایب التفاتاً وچه به طریقه حکایت کردن از قول اللّه تعالٰی و این قول را ابن کثیر پسندیده است احتمال دوم این است که این آیت ها در بین واقعه ابراهیم علیه السلام به طریقه جمله معترضه به حال منکرین این امت است و این قول را ابن جریر پسندیده است (وَإِنْ تُكَذِّبُوا) بنابر احتمال اول این قول ابراهیم علیه السلام است یعنی او گفت ، وَإِنْ تُكَذِّبُونیِ ، و جزا آن پنهان است که فَلَا اَترُکُ اَلتَبلِیغَ - لیکن بر این توجیه این اعتراض است که پیش از ابراهیم علیه السلام امت های مکذبه بسیار نگذشته اند و در اینجا جمع گفته است اُمَمُُ؟ جواب این است که قوم های نوح و عاد و ثمود وغیره اقوام گذشته اند - و بنابر احتمال دوم این قول اللّه تعالٰی برای مکذبین موجوده به طریقه زجر است -