و تلاش کن در آنچه داده است ترا اللّه تعالٰی سرای آخرت را و فراموش مکن حصه خود را از دنیا و احسان کن از سببی که اللّه تعالٰی احسان کرده بر تو و مجوی فساد را در ملک هرآئينه اللّه تعالٰی دوست نمیدارد فساد کنندگان را -

قوم او (که در آن موسیٰ علیه السلام نیز داخل است) برای او دعوت حق داد که در آن سه مناهی (فرح ، نسیان ، نصیب دنیا ، فساد) ذکر است و دو آوامر وَابْتَغِ ، أَحْسَنَ ، و دو ترغیبات (إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْفَرِحِينَ) و (إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُفْسِدِينَ ) ذکر کرده است (وَابْتَغِ فِيمَا آتَاكَ اللَّهُ الدَّارَ الْآخِرَةَ) در این اشاره است به همه جوانب توحید و عقیده آخرت و جنت (وَلَا تَنْسَ نَصِيبَكَ) حصه انسان در مال خود علاوه از خوراک نوشیدنی و پوشاک این است که در راه اللّه تعالٰی خرچ کند و همچنین صحت و قوت و جوانی خود را برای اللّه تعالٰی صرف کند (وَأَحْسِنْ) در این به جمیع اعمال خیر اشاره است آن ثروتمندی که خدمت دین بر آن شود این نیز احسان اللّه تعالٰی است (وَلَا تَبْغِ الْفَسَادَ) به قوت مال اشاعت کردن کفر و شرک را در دنیا این فساد بزرگ است -