گفت ائ رب من به جهتی که انعام کرده ئی بر من پس هیچگاه نمی شوم مددگار ظالمان -

در این دو قول است قول اول این است که این جمله خبریه است و عده است برای زمانه آینده باز در این دو توجیه است توجیه اول ، که این اسرائيلی من وجه مجرم بود امداد او را من کردم لیکن برای آینده امداد چنین مجرمان را نمی کنم - توجیه دوم این است که حالا در امداد این مظلوم از من قتل کرده شد و تو بر من انعام مغفرت کردی همچنین در آینده نیز هیچ امداد مجرم را نمی کنم بلکه مدد مظلوم را میکنم - قول دوم این است که این دعا است و انعام مغفرت و دیگر نعمت ها را وسیله قرار داد که به وسیله این در آینده مرا از امداد مجرمان محفوظ نگهدار - از عطا رحمة اللّه علیه روایت است که حلال نیست کس با ظالم مدد کند و برای او کاتب (منشی) باشد و نه همراهی او را کند در تفسیر قرطبی تفصیل آنرا نقل کرده است -