وَأَنْ أَتْلُوَ الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدَى فَإِنَّمَا يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّمَا أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ
که بیان کنم قرآن را پس هرکه هدایت یافت پس جزاین نیست که هدایت می یابد به نفع خود و هر که گمراه شود پس بگو جزاین نیست که من از ترسانندگانم -
این نیز دلیل وحی است در زیر أُمِرْتُ داخل است و این خطاب هفدهم است - فقل خطاب هژدهم است - و تلاوت به طریقه دعوت مراد است اشاره به وضاحت توحید به بیان کردن قرآن است (وَمَنْ ضَلَّ فَقُلْ) جزا اصل مقدر است فیضِل علیها و فَقُل آه برای برائت نبی صل اللّه وعلیه وسلم از مسئولیت گمراهان است -