النمل ۹۱

إِنَّمَا أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ الَّذِي حَرَّمَهَا وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ وَأُمِرْتُ أَنْ أَكُونَ مِنَ الْمُسْلِمِينَ

بگو جز این نیست که امر شده ام که خاص پرستش کنم مالک این شهر را آن ذاتیکه عزت داده آنرا و در اختیار اوست هرچیز و مرا امر کرده شده است که باشم از اطاعت کنندگان -

چون هیبت قیامت ذکر شد برای نجات یافتن از آن طریقه را ذکر میکند و این دلایل وحی است - (إِنَّمَا أُمِرْتُ) یعنی بر توحید عقیدةً وعملاً امر شده ام (رَبَّ هَذِهِ الْبَلْدَةِ) این دلیل اول است و (وَلَهُ كُلُّ شَيْءٍ) این دلیل دوم توحید است چون دو امر است از این جهت دو دلیل را ذکر کرد (مِنَ الْمُسْلِمِينَ) مراد این است برای اشکار کردن اعمال توحید مامور هستم مانند در سوره انعام (۱۶۳) - تخصیص بَلْدَةِ از جهتی شد که او در نزد مشرکان معظم است محبوب است پس رب آن نیز ضرور معظم و معبود است و همچنین در بعضی روایات منقول است که دابة الارض از زمین مکه بیرون میشود از این سبب در این سوره خاص ذکر شد -
فایده: چون در این سوره خطابات نبی صل اللّه وعلیه وسلم ذکر شد در (۸۱،۸۰،۷۹،۷۸،۷۴،۷۳،۷۲،۷۰،۶۹،۶۵،۵۹،۶) لذا در اول این آیت قل مقدر است و متعلق به آن خطابات است و این خطاب شانزدهم است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی