پس چون آمد موسیٰ علیه السلام به آن آواز داده شد که برکت داده شده کسی را که در طلب این آتش است و کسی را که گرداگرد آن است و پاکی اللّه تعالٰی راست که رب العٰلمین است -

حکمت ها در این (۱) سفر موسیٰ علیه السلام سبب شد برای حصول برکات الٰهیه (۲) موسیٰ علیه السلام و ملائيک در برکات محتاج اللّه تعالٰی اند زیرا صیغه مجهول را ذکر کرده است لیکن فاعل معلوم است از سوره فرقان (۳) و ندا و کلام اللّه تعالٰی از مشابهت مخلوق منزه و پاک است زیرا سبحان اللّه گفت (۴) و تنزیه (پاکی اللّه تعالٰی) ذاتی و فعلی هر دو است از سببی که اللّه و رب هر دو صفت را ذکر کرد (أَنْ بُورِكَ ) این سلام و ترحب از جانب اللّه تعالٰی برای موسیٰ علیه السلام است (مَنْ فِي النَّارِ) کسی که در جای آتش است یا در طلب آتش است و این موسیٰ علیه السلام است و مراد از نار نور است لیکن به اعتبار گمان موسیٰ علیه السلام برایش نار گفت (وَمَنْ حَوْلَهَا) مراد از این ملائیک اند که به اذن اللّه تعالٰی به این نور جمع شده اند -