پس مخوان به اللّه تعالٰی الٰه دیگری را که (حاجت روا) می پنداری پس میشوی از عذاب کرده شدگان -

این بیان فرق است میان دعوت شیاطین و در مقصد قرآن ، یعنی شیاطین از غیراللّه حاجات میخواهند و شرک میکنند و به شرک دعوت میدهند و تو موافق مقصد قرآن از غیراللّه حاجات مخواه چون الٰه (یعنی متصرف هر چیز و غیب دان) می پنداری و حاجات از آن میخواهی این که شرک است و قرآن که دعوت توحید میدهد خطاب در این به پبغمبر است لیکن مراد ازآن امتیان است - و از این آیت الی (۲۲۰) پنج آداب را برای داعی دعوت حق ذکر میکند در جاین ادب اول است که داعی از شباهت و از اسباب عذاب مشرکان خود را نگه دارد -