و اینها کسانی اند چون بیان شود بر ایشان آیات پروردگار ایشان نمی افتند بر آنها کران و کوران -

این صفت چهاردهم است و این صفت سبب حاصل کردن همه صفات حسنه است از سببی که قرآن را به توجه میشنود و در آن غور و تفکر میکند و بر آن عمل میکند که صفات نیکو گذشته با این حاصل میگردد (لَمْ يَخِرُّوا) کنایه از غفلت نکردن است خِرُّوا را از سببی فرمود که انسان در مجلس قرآن خواندن غفلت کند خواب بر او غالب میگردد و سر آن به طرف پیش می افتد -