تَبَارَكَ الَّذِي جَعَلَ فِي السَّمَاءِ بُرُوجًا وَجَعَلَ فِيهَا سِرَاجًا وَقَمَرًا مُنِيرًا
با برکت است آن ذاتیکه که ساخت در طرف آسمان منزل ها (از ستاره های کلان) و ساخت در آن آفتاب روشن و ماه روشنی دهنده -
از این آیت الی اخیر سوره باب چهارم است در این دعوی سوره برای بار سوم است و دو دلایل عقلی است باز پانزده صفات صالحین است و برای آنها بشارت است و اختتام با زجر و تخویف دنیوی است - در این آیت مراد از برکات برکات روحانی است آن صفاتی که اللّه تعالٰی به بندگان صالحین میدهد و این دلیل عقلی است (بُرُوجًا) به ستاره های بزرگ گفته میشود یا مراد از آن جاهای ملائیک نگهبان است یا منزل های اشکار شدن و در این (که بروج وشمس و قمر را ذکر کرده است) اشاره لطیف به تقسیم صالحین است به سه اقسام - نیکان کامل ، بندگان درمیانه ، مومنان عام و این همه روشنی و زینت زمین اند -