وَهُوَ الَّذِي مَرَجَ الْبَحْرَيْنِ هَذَا عَذْبٌ فُرَاتٌ وَهَذَا مِلْحٌ أُجَاجٌ وَجَعَلَ بَيْنَهُمَا بَرْزَخًا وَحِجْرًا مَحْجُورًا
و خاص اللّه تعالٰی اوست آن ذاتی که به هم یکجا جریان داده دو دریا را این یک شیرین است از بین برنده تشنگی و این دیگر شور است بند شونده در گلو و پیدا کردیم میان هر دو حجابی و مانعی پخته -
این دلیل عقلی دیگر است و در این دو نوع آب را ذکر کرده است از دریای شیرین آب های نهرها و آب بارانی دشت ها و دریاها مراد است - که به بحر می افتد ولی با هم مخلوط نمی شوند - مرج به معنی تنها بودن است لیکن بغیر از خلط شدن (بَرْزَخًا) پرده است که مانع غالب شدن بر یک دیگری میشود که از شیرین تلخ ساخته شود (حِجْرًا مَحْجُورًا) مانع از اختلاط و یکجا شدن است لیکن این پرده محسوس نیست و مانند این در سوره رحمان (۲۰) است -