النور ۴۱

أَلَمْ تَرَ أَنَّ اللَّهَ يُسَبِّحُ لَهُ مَنْ فِي السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَالطَّيْرُ صَافَّاتٍ كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ وَاللَّهُ عَلِيمٌ بِمَا يَفْعَلُونَ

آیا نمی بینی که هرآئينه ﷲ تعالی تسبیح میگوید اورا هرکه در آسمانها و زمین است و مرغان کشاننده بالها اند هریک خوب میداند ﷲ تعالی نماز اورا و گفتن تسبیح اورا وﷲ تعالی داناست به آنچه میکنند -

برای حاصل کردن نور و نجات یافتن از ظلمات دلایل عقلی را برتوحید ذکر میکند ، این دلیل اول است (صَافَّاتٍ) در این حال پرندگان به انسانها اشکارمیگردند زیرا خاص ذکر کرد یادراین وقت پرندگان بسیار تسبیح میگویند (كُلٌّ قَدْ عَلِمَ صَلَاتَهُ وَتَسْبِيحَهُ) صلات متعلق به ملائیک و جنات و انسانها است و تَسْبِيحَهُ متعلق به پرندگان است یا تسبیح بیان صلات است و در (قَدْ عَلِمَ) ضمیر به ﷲ تعالی راجع است یعنی ﷲ تعالی به صلات و تسبیح هرکس عالم است زیرا بعد از آن عموم علم ﷲ تعالی را ذکر کرد این توجیه بهتر است یا ضمیر علم به این مخلوق راجع است یعنی هریکی از ملائيک و جنات و انسانها و پرندگان اگاهی صلاة و تسبیح را دارد به طریقه که ﷲ تعالی برایش دانسته است -

قبلی ➡ 🏠 Home ⬅ بعدی