وَإِذَا تُتْلَى عَلَيْهِمْ آيَاتُنَا بَيِّنَاتٍ تَعْرِفُ فِي وُجُوهِ الَّذِينَ كَفَرُوا الْمُنْكَرَ يَكَادُونَ يَسْطُونَ بِالَّذِينَ يَتْلُونَ عَلَيْهِمْ آيَاتِنَا قُلْ أَفَأُنَبِّئُكُمْ بِشَرٍّ مِنْ ذَلِكُمُ النَّارُ وَعَدَهَا اللَّهُ الَّذِينَ كَفَرُوا وَبِئْسَ الْمَصِيرُ
و چون خوانده شود بر ایشان آیات ما اشکار می شناسی در روی های کسانیکه کفر کرده اند اندوه نزدیک است که حمله کنند بر کسانی که بیان میکند بر ایشان آیات ما را بگو آیا خبر دهم شما را به بدتر از این چیز که آن آتش است که وعده کرده آنرا اللّه تعالٰی به همراه کسانی که کفر کرده اند و بد جای بازگشت است -
در این زجر به انکار قرآن است یعنی با ایشان دلیل نیست و چون بر ایشان در دلیل توحید قرآن خوانده میشود به آن اندوهگین میشوند و به شنیدن قرآن واضح خشمگین میشوند و نزدیک میباشد که بر بیان کننده قرآن حمله کنند برای منع کردن او (بِشَرٍّ) یعنی برای ایشان بگو که بیان کردن قرآن نزد شما شر است لیکن از این شر زیاده آتش جهنم است که برای منع کنندگان قرآن آماده است -